Dede Korkut'a Sesleniyorum: ADLA BENİ

Standart sapması yüksek olan kimselere sapık denir. Tespiti için beş ile on beş dakikalık bir gözlem kâfidir. Sınavda bunlardan çözenin puanı ise arşı âlâyı deler geçer. Bu sorun için basit ve kullanışlı bir çözüm önerim var; TÜBİTAK'tan destek bekler deli yüreğim, olmadı DEPİTAK'tan, ziyanı yok. 

Gaz ve toz bulutlarından alıyorum meseleyi kulaklarınızı 2^n ebatlarında açın. Monolid insanlara duyduğum tarifsiz sevgiye adıyorum bu yazıyı... Şimdilik başlıksız ama bir ara Dede Korkut boy boylama soy soylama bahanesiyle gelir de ad koyarsa boynum kıldan incedir. 

Cengizhan filminde muhteşem bir savaş sahnesi var (farkındayım filmin 3/4'ünde savaş sahnesi var)... Hani kurt kapanı yapıyorlar... (Yayın yönetmenim evrensel kümenin genişliğinden şikayetçi...) Tamam en dar haliyle şöyle diyelim Dombra'ya bir biçimde klip edilmiş olan sahne. (En son bunda anlaşalım, olmadı link atayım? Attım. Önceki hayatımda da attım.)

Efendim klibin başında görünen kılıçla hançer arasındaki o çifte güzelliklere odaklanıyoruz ve bunların minnoşlarıyla, standart sapması yüksek bireylere karşı gardımızı alıyoruz, arşı âlâyı aşırtıyoruz. Neresinden kesmek, çizmek isterseniz artık; olmadı kaklayıverin gitsin. Düşünmesi bile mentollü şampuan etkisi yaparken aslı kim bilir... Nereye gittiğimizin bir önemi yokmuş gibime geldi. Maksat beden ve ruh bütünlüğü... Gerisi lâfı güzaf.